7
प्रतिक्रिया
हिरव्या नवथर अंगावरती
फेर धरूनी उठे शहारा
बिंदू नाजूक अवखळ ओला
भासे मज लखलखता पारा
फुंकर इवली हळूच कानी
शीळ घालूनी घुमतो वारा
उतरूनी येतो अलगद खाली
रवी किरणांचा धुंद पसारा
मेघ लाजूनी समीप येती
हृदयी त्यांच्या घुमे नगारा
काळीज होते पाणी पाणी
आणिक कोसळती जलधारा
आणिक कोसळती जलधारा
सरसावली मग रवीकिरणेही
करून हलका एक इशारा
लख्ख न्हाऊनी उन्हात ओल्या
रंग धरेचा सोनसाजरा
कमान ऐसी उभी राहिली
रंग फासूनी आज भरारा
इंद्रधनू ते मिरवीत होते
सतरंगांचा भलता तोरा
कवयित्री: प्राजु
http://praaju.blogspot.com/
http://praaju.blogspot.com/
